The Dutch Mountains

19 januari 2017

The Dutch Mountains

Altijd als ik in het buitenland wandelend onderweg ben en een soortgenoot tegenkom die mij vraagt waar ik vandaan kom, antwoord ik: The Netherlands, Die Niederlande, Les Pays Bas. Zegt de andere persoon vervolgens ‘Ah from Holland!’ , dan schud ik heftig met mijn hoofd van nee. No, no, haast ik mij dan te zeggen, not from the flat country beneath the sea, I live in the South of the province of Limburg, in the Dutch Mountains!

En dan kijken mensen mij meestal aan met een blik van: laat maar, dit is een flying Dutchman, maar dan wel eentje die vliegt in zijn hoofd. Ik probeer dan soms nog met: Nee, echt, kom maar eens kijken bij ons in de Dutch Mountains. We hebben zelfs een heus bergdorpje. Vijlen. Het enige bergdorpje van Nederland, want het hoogstgelegen dorp. Die van Vijlen voetballen zelfs tegen andere Europese bergdorpjes. Maar met zijn 260 meter boven de zeespiegel is Vijlen niet eens ons hoogste punt, want dat ligt verderop. Dat is de top van de Vaalserberg. Maar liefst 323 meter boven de zee. Jawel! En daar kun je prachtig hoog wandelen, weet ik uit ervaring, net als rond Vijlen. En skiën in echte sneeuw kun je bij ons ook, op de Wilhelminaberg.

Bergdorp, Vaalserberg, Cauberg, Gulperberg, Pietersberg, Ubachsberg, Hulsberg, Berg aan de Maas, moeten we dan niet als de wiedeweerga af van die naam Heuvelland. Bergland moet het worden. Klinkt ook stuk stoerder dan dat liefelijke Heuvelland. Het is een groot verschil of je gaat wandelen in het Bergland of in het Heuvelland.

En wij wandelaars hoeven niet te vrezen dat we plotseling tegen muren omhoog moeten lopen. Verder verandert er namelijk niet zo veel. Klimmen over smalle modderpaadjes over kuitenbijters als de Keutenberg, Fromberg, Bemelerberg, Raarberg, Vrakelberg of Koulenberg blijft ploeteren zoals het ook nu vaak is. Die bergen blijven net zo pittig als ze nu zijn, maar we kunnen na een stevige wandeling  na puffend bij een glas bokkig Berglandbier terug in het dal wel zeggen dat we heerlijk hebben gewandeld daar in de bergen. Gezonde lucht daarboven joh. En ver kijken, helemaal tot de mijnsteenbergen in Duitsland.

En als wij in Zuid-Limburg dan toch Bergland heten en officieel toetreden tot de Alpenlanden, moeten we hier dan geen jodelconservatorium vestigen? Voor mijn part in dat bergcafé in de Vijlenerbossen. Want het jodelen zit niet in ons Berglandbloed. Dat moeten we gaan leren. Of laten we het jodelen maar voor wat het is en blijven we traditioneel met The Nits zingen:

I was born in the valley of bricks
Where the river runs high above the rooftops
I was waiting for the cars coming home late at night
From the Dutch mountains
I was standing in the valley of rock
Up to my belly in an early fog
I was looking for the road to a green painted house
In the Dutch mountains
In the Dutch mountains
Mountains

Hoe ik hier op kom? Vanwege het Dutch Mountain filmfestival dat van 10 tot 12 februari wordt gehouden. Thema dit jaar: Ontmoet dorpen in de bergen. Op dit festival gaat op 10 februari in het vroegere ‘Bergbau’ stadje Kerkrade de film ‘Bergdorpje Vijlen’ van Roel Willems uit Landgraaf in première. Die moeten wij Berglanders natuurlijk allemaal gaan zien.

Deel deze pagina met je familie en vrienden