12 april 2016

Wíj zíjn Zuid-Limburg!

“Parkstad Limburg beste toeristische bestemming ter wereld”
De twitter en facebook timelines van VVV directeur Anya Niewierra, gedeputeerde Eric Geurts en wethouder Kelly Regterschot exploderen zowat als op 7 April, aan het begin van de avond, het nieuws uit Dallas tot ons komt. Daar wordt op dat moment ’s-werelds meest prestigieuze toerisme prijs uitgereikt aan … Parkstad Limburg!


Huh?
Parkstad Limburg, dat is toch die oude mijnstreek? Mooier dan de Niagara Falls? Fraaier dan de Great Barrier Reef? Aantrekkelijker dan de Taj Mahal? En interessanter dan de piramides van Giza? Het is te begrijpen dat er, tussen een overvloed aan felicitaties, ook uitingen van verbazing en cynisme te lezen zijn. “Dat is vast en verlate 1 April grap”, “Wat een flauwekul” of “Parkstad is één grote bouwput”.

Dat van die bouwput is deels waar. Er wordt immers hard gewerkt aan de ontwikkeling van de regio. En laat dáár die prijs nu precies over gaan. Over hoe je een - als gevolg van de sluiting van de mijnen - economisch zwak en niet bepaald aantrekkelijk gebied transformeert naar een fraaie toeristische bestemming van betekenis. Met een jaaromzet van €368 miljoen en 5800 banen in toerisme. Daar waar je een halve eeuw geleden de was nog niet buiten kon hangen vanwege het ronddartelende roet, floreren nu natuurparken, skipistes en een dierentuin van naam (om maar wat te noemen). Van “zwart naar groen”, zeg maar. Is dat niet iets om gewoon mega trots op te zijn?

Trots?
Dat blijft, getuige meerdere reacties op de sociale media, toch een ongemakkelijk onderwerp voor veel Limburgers. Het was me als niet-helemaal-ras-zuivere Limburger al eens opgevallen dat veel autochtone Limburgers moeite hebben met het zien van de schoonheid en kracht van hun eigen regio. En die reserve komt ook hier weer boven drijven. “Misplaatste ijdelheid”, noemt Ruud het gejuich over de erkenning en Gerard heeft het zelfs over “opgeklopt gelul”. Maar waarom toch?

Trots!
Natuurlijk kent zo’n prijs allerlei in het juryrapport terug te lezen nuances die in de euforie van het moment teloor gaan. Maar geniet gewoon even van dat moment. Durf trots te zijn op je eigen regio. En als de party poppers allemaal leeggeschoten zijn ga je samen kijken hoe je maximaal rendement kunt halen uit deze fantastische erkenning, mét de nodige nuancering.

Wíj zíjn Zuid-Limburg!
En ik deel graag in die feestvreugde. Ik had geen party popper in huis, maar wel een goede fles wijn. En die is helemaal leeg gegaan die avond. En dat terwijl onze bed & breakfast (*) niet eens in Parkstad ligt, maar midden in het Heuvelland, ‘een paar goede steenworpen’ verderop. Maar wat maakt het uit. Niet alleen grijp ik graag een gelegenheid aan om een fles wijn open te trekken, óók ben ik oprecht van mening dat we samen geen zwart, geen groen, maar GOUD in handen hebben om van Zuid-Limburg dé vrijetijdsbestemming van Nederland te maken. Want het is juist die enorme diversiteit binnen ‘een paar goede steenworpen’ die uniek is. De rust van het Heuvelland is
slechts een paar bochten verwijderd van de energie van Parkstad. Maastricht ligt om de hoek en andere Euregionale steden als Aken en Luik zijn slechts een busrit van ons verwijderd. Sámen maken we Zuid-Limburg.

Sterker nog, wíj zíjn Zuid-Limburg!

Rob.
(*) B&B Dalauro

Deel deze pagina met je familie en vrienden